सानो हुँदा गोठालो झैं साथ दिने मेरी आमा ताते-ताते हिंडाउन हात दिने मेरी आमा ।  दश महिना कोखमा राखी संसार देखाउन तोते बोली सिकाउँदै काख दिने मेरी आमा ।  मेरो
विस्तृत

सजाउने छू मुटुमा ........ आकास जस्तै फराकिलो तिम्रो मायालाई जून जस्तै सीतल तिम्रो छायालाई सजाउने छू मुटुमा बाचा भो तिमीलाई सधै भरी यसरी नै मलाई साथ दिनु मायाको खानी, दिलको रानी
विस्तृत

सपनिमा कालो काग कराएको देखे चिताबाट आफ्नै लास हराएको देखे । मडारिदै कालो बादल,सगरमाथा ढल्दा अनि बुद्धलाई लाको घाउ चराएको देखे । अशान्तिको बिगुल आज चारैतिर फैलाउदा नेपाल आमा एकाएक
विस्तृत

महाशय! मलाइ कबिता लेख्न आउदैन म आफ्नो कवितामा श्रमको ,पसिनाको ,स्वाभिमानको गीत गुन गुनाउन थाल्छु म आफ्नो कवितामा मेरो देशको पाखा ,पखेरो उकाली ,ओराली डुल्न थाल्छु म आफ्नो कवितामा मेची
विस्तृत

अहिलेको बादल केही छिनको झरी तिमीलाइ रुझाउने गर्दैछु म तयारी कुनै बेला दर्के भने बेमौसम नभन्नु असिना नै परे पनि अनौठो नठान्नु माथीदेखि तल हेर्दा लाग्यो तिमी परी तिमीलाइ रुझाउने
विस्तृत

हरि मानन्धर “विवश” समुन्द्रको किनारमा मेरो आफ्नो प्रकाशन हुनै लागेको पुस्तकको को नाम कोर्दै ।   उत्सवहरू(मेरो आफ्नै)को रौनकसँगै धैर्यताको बाँध टुटाएर विजयोत्सव मनाउन उचालिँदैछु उछल्लिँदैछु उमंगले भरिएको मानसपटलका लहरहरूमा
विस्तृत

- सुबिसुधा आचार्य मौसम पूर्णिमाको रात जस्तो छङ्ग स्पष्ट खुलेको छ, खुल्ला नीलो आकाशमुनिको लन्डन सहर चम्किलो देखिन्छ एक यौवन सुन्दरीझैँ आफैमा निकै सुन्दर आकर्षणमय । चेरिङक्रस रेल्वे स्टेसनमा उत्रेर
विस्तृत

झिसमिसेउज्यालोसँगै एकजोडीदृष्टीहरू छरिन्छन् फिँजिएरमाटोभरी उज्यालोचुम्नखोज्दछन् एउटासोचनहो मिर्मिरेदेखि गजधुम्मसाँझसम्मको अविछिन्नयात्रा निरन्तरताकोनिरन्तरता एकउदघोष सम्पुर्णताकोपरिधिभित्ररहेर सामिप्यताखोज्दैछ अँजुलिभरीलिएर सपनाहरू सँगाल्नखोज्दै चुहिएकाकल्पनाहरू परेलिथापेर बाटोपर्खिरहेकोछ उहियात्रिको लालसा, अभिलाशा अस्तित्वबोधकोपरिमिति फैलिँदैफैलिदैजान्छ विस्तारितहुँदै त्योतापको त्योरापको गणितियअनुभवले उहिअपनत्व सर्दैसर्दैगइरहेछ
विस्तृत

संसार विचित्र छ । यस विचित्रताभित्र कति सम्पन्न र कति विपन्न जन्मन्छन् अनि कति मुर्ख, ज्ञानी र सारस्वत प्रतिभाको जन्म हुन्छ, ती कसरी आउँछन् र आफ्नो काम सकेर सुटुक्क बिदा
विस्तृत

हो, जब सकारात्मक सोँचमा नकारात्मक्ताको हिलो छ्यापिन्छ उदेश्यका पाइलाहरुमा छेकबारका कल्लिहरु लगाइन्छन् तब मनमस्तिष्कभरी”बितृष्णाका कलमीहरु बिना स्याहार सुसार नै पलाउन थाल्छन् बग्रेल्ती अनी त ………, मौलाएका बिचार हरु जुर्मुराएका आकांक्षाहरु
विस्तृत